Społeczeństwo obywatelskie
SPOŁECZEŃSTWO OBYWATELSKIE
- jest to termin
wieloznaczny
- można prze
niego rozumieć: zbiorowość ukształtowaną dzięki różnym
instytucją życia politycznego (np. wybory, organizacje polityczne, społeczne,
kulturalne, kulturę polityczną). Dzięki tym instytucją obywatele mogą swobodnie
uczestniczyć w życiu publicznym.
- społeczeństwo
obywatelskie, to
społeczeństwo w którym ludzie
są aktywni, angażują się w życie społeczne, działają w różnych
organizacjach, partiach, stowarzyszeniach, potrafią
gdy trzeba zorganizować się, aby robić coś dobrego dla innych, dla całej
wspólnoty. Są świadomi swoich praw,
chodzą na wybory, inne głosowania, biorą udział w debatach publicznych, czyli
zabierają głos w ważnych dla nich kwestiach,
nie są bierni.
GENEZA:
- idea
społeczeństwa obywatelskiego wywodzi się z czasów starożytnych. Jej orędownikiem był Arystoteles – grecki filozof, dla którego najwyższą formą
funkcjonowania społeczeństwa było państwo. Grecka polis była dla niego
przykładem najdoskonalszej wspólnoty. Uważał on, że człowiek jest ze swej natury „istotą społeczną” i został stworzony
do tego by żyć w państwie, gdyż tylko tam może się w pełni rozwijać.
- myśliciele
epoki oświecenia – John Locke, Georg Wilhelm
Friedrich Hegel
–uważali przeciwnie niż Arystoteles, że społeczeństwo powinno być od państwa niezależne,
państwo nie powinno za bardzo się mieszać, zwłaszcza w gospodarkę.
Społeczeństwo powinno działać
w ramach prawa, zgodnie z interesem i dobrem ogółu.
- do idei
społeczeństwa obywatelskiego powrócono
w latach 80, 90 XX w, co było związane z walką z komunizmem.
PRZEJAWY SAMOORGANIZACJI SPOŁECZEŃSTWA
OBYWATELSKIEGO:
- społeczeństwo
obywatelskie może w pełni funkcjonować tylko w demokracji !!!
-
w czasie komunizmu ludzie organizowali się, by walczyć przeciw reżimowi. Ważną
rolę odegrał w Polsce Kościół Katolicki, który wspierał opozycję.
- W Polsce
dobrze zorganizowana opozycja antykomunistyczna pojawiła się w latach 70 – tych.
W 1976 r. po buncie robotników w Ursusie i Radomiu powstał KOR
(Komitet Ochrony Robotników). Założyły go środowiska inteligenckie, aby pomagać
robotnikom represjonowanych przez władze.
- od 1977
działał Ruch Obrony Praw Człowieka i Obywatela
(ROBCIO)
- od 1978
powstawać zaczęły wolne związki
zawodowe.
- w 1980 r. powstała „Solidarność”.
Liczyła ona wiele milionów ludzi. To największy przykład samoorganizacyjnych
możliwości naszego społeczeństwa. W stanie wojennym ludzie sobie pomagali,
powstały nielegalne, podziemne drukarnie, udzielano pomocy dla rodzin
aresztowanych – społeczeństwo się zjednoczyło (skonsolidowało). Ludzie np. 13
każdego miesiąca zapalali w oknach świeczki na znak, że pamiętają, że 13
grudnia wprowadzono stan wojenny. Organizowane były nielegalne wystawy,
koncerty, aktorzy na znak protestu przestali występować w TV itp.
- w innych krajach społeczeństwo
tez walczyło przeciw komunistycznej władzy: w Czechach („praska wiosna” w 1968
r,
opozycyjny ruch Karta 77 z którą
związany był Vaclav Havel – późniejszy prezydent Czech), na Węgrzech (1956), w
Portugalii.
- w krajach
demokratycznych społeczeństwo obywatelskie ma inny charakter. Ludzie działają
tu w fundacjach, organizacjach pozarządowych, stowarzyszeniach, w partiach,
których jest wiele. Biorą sprawy w swoje ręce, nie patrząc i czekając z
założonymi rękami na to co zrobi rząd, sami zaczynają działać. W Polsce dobrym
przykładem jest Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy
CZYNNIKI WARUNKUJĄCE POWSTANIE
SPOŁECZEŃSTWA OBYWATELSKIEGO
- Sprawy prawne - czy są przepisy ułatwiające, wspomagające społeczeństwo obywatelskie, które przecież działa w ramach prawa. W Polsce umożliwia to Konstytucja (zapewnia możliwość zakładania partii, związków zawodowych, czy innych organizacji, takich jak np. stowarzyszenia i fundacje) i samorząd terytorialny (społeczności lokalne łatwiej się samoorganizacją. Łatwiej się przecież zorganizować ludziom w wiosce niż w milionowym mieście).
- Kultura - czy w danym kraju jest tradycja bycia aktywnym, czy ludzie są nauczeni takich zachowań. Jak ludziom się nic nie będzie chciało nawet najlepsze przepisy nic nie pomogą. Ludzie muszą być nauczeni dialogu, pokojowego rozwiązywania konfliktów poprzez rozmowę, a nie przez strajki, blokady, rozróby.
- Kwestie psychologiczne – gotowość do uczestnictwa w życiu społecznym, chęci, zaufanie do polityki, władzy. Przekonanie, że można coś zmienić, to musi siedzieć w głowie. Jak ludzie uważają, że „i tak nic się nie zmieni” to nic nie zdziałają.
ROLA INTERESÓW GRUPOWYCH
- w skład
społeczeństwa wchodzą różne grupy społeczne. Mają one różne interesy, potrzeby,
cele. Np. celem właściciela firmy jest jak najmniej wydawać, a wiec czym niższe
pensje i mniejsze koszty tym lepiej. Celem pracowników jest zarabiać jak
najwięcej i jak najmniej się narobić ;-) Interesy tych grup są więc różne.
- w
społeczeństwie jest więc wiele grup interesów - czyli
grup w jakiś sposób zorganizowanych (w organizacje, związki itp. Choćby związek
zawodowy górników, stoczniowców, pielęgniarek, organizacje kulturalne , ekologiczne
), które chcą realizacji swoich interesów
● grupy interesu mogą realizować swoje cele
przez LOBBING . Jest
to podejmowanie przez grupy interesu czy jednostki prób wpływania na decyzje
władzy.
- lobbing bardzo często w potocznym
rozumieniu kojarzony jest z działalnością negatywną, wręcz
przestępczą/korupcjogenną. W rozumieniu właściwym lobbing regulują przepisy
prawa i jest on prawnie dozwolony. Tam gdzie jednak nie ma kultury politycznej
na odpowiednim poziomie pojawiają się zjawiska patologiczne/niepożądane.
- Lobbing we właściwym rozumieniu to: działanie organizacji grup
interesu, które polega na dostarczaniu
we właściwym czasie (np. podczas opracowywania projektu ustawy w komisji
parlamentarnej), w konkretnym miejscu (np. na forum komisji parlamentarnej)
oraz wybraną drogą (np. przy wykorzystaniu usług zawodowych lobbystów) odpowiednio opracowanych informacji. Celem tych działań jest legalna korekta politycznego procesu decyzyjnego, którego wdrożenie sprzyjać będzie realizacji interesów danej
grupy.
- jak już
wspominałam interesy różny grup są różne, może dojść do ścierania się interesów
grupowych, powstają wówczas konflikty społeczne. W społeczeństwie obywatelskim
poszukuje się wówczas kompromisu, czyli szukania takiego rozwiązania, które
zadowoli obie strony.
- Jak się
realizuje interesy grupowe trzeba pamiętać o ochronie praw poszczególnych
ludzi. Jeżeli np. buduje się autostradę i trzeba zlikwidować kilka domów należy
dać ich mieszkańcom odpowiednie zadośćuczynienie.
OBYWATELSKIE NIEPOSŁUSZEŃTWO
- jest to otwarty sprzeciw wobec decyzji rządu lub jakiś przepisów prawa
w imię wyższych wartości, celów (prawa człowieka, niepodległość). Władza może się mylić, podejmować złe
decyzje, wtedy zachodzi potrzeba obywatelskiego nieposłuszeństwa w imię
sprawiedliwości.
- nie może ono
dotyczyć interesów osobistych.
- nie można
używać przemocy.
- np. jak ludzie
bojkotują komunikacje miejską, bo sprzeciwiają się wojnie, protestują pokojowo
przeciw niesprawiedliwości, nawet jak jest to nielegalne itp.
- przykłady obywatelskiego nieposłuszeństwa:
Mahatma Gandhi -1913 r. zorganizował marsz w Afryce Południowej przeciwko
nałożeniu na Hindusów podatku. W Polsce przykładem obywatelskiego
nieposłuszeństwa była „Solidarność”.
ORGANIZACJE POZARZĄDOWE
(patrz: www.ngo.pl)
☼
Ważnym elementem społeczeństwa obywatelskiego są organizacje pozarządowe
(NGO – non-governmental
organization)
☼ Wobec ogółu organizacji
pozarządowych stosuje się określenie trzeciego sektora.
Określenie to, przeniesione z języka angielskiego, nawiązuje do podziału
dzielącego aktywność społeczno-gospodarczą nowoczesnych państw demokratycznych
na trzy sektory:
● administracja
publiczna (określana też niekiedy jako sektor państwowy)
● sfera
biznesu, czyli wszelkie instytucje i organizacje, których działalność jest
nastawiona na zysk, nazywany też sektorem prywatnym.
● Trzeci sektor to ogół
prywatnych organizacji, działających społecznie i nie dla zysku, czyli
organizacje pozarządowe (organizacje non-profit) .
☼
Określenie organizacje pozarządowe akcentuje niezależność tych organizacji od
administracji (rządu).
☼ czasem można spotkać nazwę
organizacje non-profit, co akcentuje fakt, że ich działalność
nie jest nastawiona na zysk.
☼ Organizacje te określa się też
czasem jako wolontarystyczne , gdyż ich działalność jest w
znacznym stopniu oparta na działaniu ochotników, czyli wolontariacie.
☼ Inna nazwa stosowana
wobec tych organizacji to organizacje społeczne lub organizacje
użyteczności publicznej . Te sformułowania podkreślają, że aktywność
tych organizacji jest najwyraźniejsza w dziedzinie ochrony zdrowia, szeroko
rozumianej pomocy społecznej, akcji charytatywnych i edukacji, czyli krótko
mówiąc w działaniu dla dobra publicznego.
☼
Ustawa o działalności pożytku publicznego i wolontariacie z 2003 roku
wprowadziła pojęcie organizacji pożytku publicznego. Taki status mogą uzyskać
organizacje, które prowadzą działalność społecznie użyteczną w sferze zadań
publicznych określonych w tej ustawie. By taki status uzyskać trzeba
złożyć odpowiedni wniosek do sądu. Jeśli sąd stwierdzi, ze wszystko ok,
wówczas takie organizacje mogą się starać o zwrot 1 % podatku.
☼ Coraz popularniejsza staje się
jednak międzynarodowa nazwa określająca organizację pozarządową: NGO,
będąca skrótem angielskiego non-governmental organization
W Polsce podstawowymi formami
prawnymi prowadzenia działalności społecznej są stowarzyszenia i fundacje.
1. Stowarzyszenia - dobrowolne, trwałe zrzeszenie o
celach nie zarobkowych, którego działalność opiera się na pracy społecznej. Ma
ono swoje cele, program, struktury (to wszystko
określa statut). Musi być wpisane do rejestru stowarzyszeń. Opierają swoją
pracę głównie na społecznej (czyli nieodpłatnej) pracy członków, ale do zadań
statutowych mogą zatrudniać pracowników.
Wyróżniamy 2
rodzaje stowarzyszeń:
a)
rejestrowane (rejestruje się je w sądzie okręgowym –musi być poparcie co
najmniej 15 osób oraz statut, mają osobowość prawną, czyli mają zdolność do bycia
podmiotem praw i obowiązków oraz do
dokonywania we własnym imieniu czynności prawnych.)
b) zwykłe
(nie wymagają rejestracji, nie mają osobowości prawnej, muszą być co najmniej 3
osoby oraz regulamin)
innymi słowy: Stowarzyszenie to grupa osób
(przyjaciół, bliższych i dalszych znajomych, członków rodziny), które mają
wspólne zainteresowania (np. interesują się międzywojennym
przemysłem polskim) lub wspólny cel (np. chcą uchronić przed
zniszczeniem przedwojenną fabrykę). Razem chcą rozwijać swoje zainteresowania
lub osiągnąć wyznaczony sobie cel (np. wpisać zabudowania fabryki do rejestru
zabytków, odnowić ją itd.)
- podobnie jak stowarzyszenie ma
statut, jej pracami kieruje zarząd, ale w przeciwieństwie do stowarzyszenia
musi mieć MAJĄTEK
- mają osobowość prawną
innymi słowy: o powołaniu fundacji i o
tym, czym będzie się ona zajmować decyduje zazwyczaj jedna lub kilka osób (fundator lub
fundatorzy), które chcą osiągnąć jakiś ważny społecznie cel (np.
podnieść poziom wykształcenia młodych osób w danej miejscowości) i na ten cel
przekazują majątek. W sensie prawnym fundacja to ten właśnie majątek
(pieniądze, papiery wartościowe, ruchomości, nieruchomości). Fundator może
przekazać majątek także na to, aby osiągnąć cel ważny gospodarczo (np. rozwój
ekonomiczny określonego obszaru).
Przykładowe polskie fundacje:
Wielka
Orkiestra Świątecznej Pomocy (powstała w 1993 r., założył ją Jerzy
Owsiak)
Polska Akcja
Humanitarna (PAH) – pomoc ludziom na całym świecie, ale też w Polsce
(np. akcja Pajacyk), od samego początku związana jest z nią Janina Ochojska
La Strada
– fundacja przeciwko handlowi kobietami
Fundacja Polsat („Podaruj dzieciom słońce”, „Podziel się posiłkiem”
)
Fundacja TVN nie jesteś sam
Fundacja Itaka (szuka osób zaginionych)
3. Związki zawodowe
♣ związki zawodowe są dobrowolną oraz samorządną organizacją powołaną do obrony i reprezentowania interesów pracowników.
♣ najwcześniejsze organizacje
związkowe powstały pod koniec XIX w. w Wielkiej Brytanii, Niemczech, USA. Były
to organizacje mające na celu przede wszytki ochronę robotników.
♣ ich istnienie
było istotne zwłaszcza w Polsce w kontekście walki o niezależność.
♣ związek
zawodowy założyć może każdy pracownik, potrzebna jest do tego uchwała co
najmniej 10 osób)
Wtedy uchwala się statut (określa on cele związku, jego strukturę, źródła
finansowania) , wybiera komitet założycielski
♣ związek musi
być zarejestrowany w sądzie.
♣ związki
zawodowe zajmują się m.in. wysokością płac, przestrzeganiem przepisów prawa
pracy, zasad BHP (bezpieczeństwo i higiena pracy), walczą o to by ludzi nie
zwalniać, by nie obniżać pensji itp.
♣ największe
związki zawodowe w Polsce to:
▫ Solidarność
▫ OPZZ (Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych)
▫ OPZZ (Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych)
▫
inne: Związek Nauczycielstwa Polskiego (ZNP), Ogólnopolski Związek
Zawodowy Pielęgniarek i Położnych., Związek Zawodowy Górników w Polsce
♣ w ostatnich 20 latach liczba związków
zawodowych maleje. W Europie liderem w tym względzie jest Dania (w 2008 r. 80 %
pracujących było w związkach zawodowych), Szwecja (78%) , Finlandia (74%).
4. Ruchy społeczne
- są mniej
sformalizowane od stowarzyszeń, fundacji czy partii politycznych (partie
polityczne są także ważnym elementem społeczeństwa obywatelskiego)
- jest to forma
aktywności obywateli, którzy dążą do wspólnego celu, którym jest najczęściej
przeprowadzenie jakiś zmian społecznych.
- najczęściej
rodzą się spontanicznie
- z czasem mogą
przerodzić się w partie polityczne (np. ruch robotniczy w niektórych krajach –
najpierw przerodził się w organizacje związkowe, które z czasem stały się
ważnym elementem sceny politycznej tworząc partie socjaldemokratyczne)
- przykłady ruchów społecznych:
Ruch ekologiczny ( z niego narodziły się partie zielnych czy
organizacja Greenpeace)
Ruch
antyglobalistyczny (antyglobaliści) – sprzeciwiają się panującym na
świece stosunkom społeczny i gospodarczym. Walczą by zniwelować różnice między
bogatą północą a biednym południem, są przeciwko dyktaturze największych
państw, które rozgrywają między sobą losy całego świata.
Ruch pacyfistyczny (peace and love J) – by nie było wojen,
przemocy.
Ruch feministyczny – walczy o
prawa kobiet, walczy z ich dyskryminacją.
5. Opinia publiczna
- jest to bardzo
ważny element społeczeństwa obywatelskiego, niezwykle istotna dla jej istnienia
jest wolność słowa
- Jest to zbiór poglądów społeczeństwa na jakiś ważny temat.
-
inna definicja: zmienna forma
świadomości dużych grup społecznych wyrażana w formie ocen, sądów, które
dotyczą kwestii istotnych dla systemu politycznego i stosunków pomiędzy
rządzącymi i rządzonymi.
-
istnienie opinii publicznej jest tak stare, jak istnienie władzy
-
bardzo ciekawa teorią dotyczącą opinii publicznej jest teoria „spirali milczenia” Noelle – Neumanna. Mówi
ona o tym, że ludzie, którzy posiadają
poglądy odmienne od powszechnie obowiązujących (lub takie, które z jakiś
powodów nie leżą w dobrym tonie, jak np. jak kiedyś sympatia dla Leppera czy do Ojca Rydzyka) często nie ujawniają
ich w obawie przed odrzuceniem, wyśmianiem itp. Widać to dobrze podczas
sondaży, które w momencie ogłoszenia wyników wyborów okazują się nie trafione –
ludzie mówią np. że będą głosować na Tuska, bo wstyd im jest przyznać, że na
Leppera, ale przy urnie i tak robią co chcą.
-
opinia publiczna dotyczy polityki, pojęcie opinii
społecznej jest szersze i dotyczy
opinii na temat wszystkich kwestii, także tych nie wiążących się
bezpośrednio z politykę
-
dziś ogromną rolę na kreowanie opinii publicznej mają media. Dlatego politycy
zawsze starają się mieć wpływ np. na TV publiczną.
- w państwach demokratycznych to od opinii
publicznej zależy być lub nie być polityka, bo to przecież ludzie kierując się
swoimi opiniami wywierają władzę – dlatego ciągle badają ją ośrodki badania
opinii publicznej, takie jak np. CBOS
(Centrum Badania Opinii Społecznej), OBOP
(Ośrodek Badań Opinii Publicznej), PBS
(Pracowania Badań Społecznych)
6. Media Masowe
-
dziś mają ogromną rolę, nazywane są 4 władzą
-
powinny być niezależne, rzetelne, wtedy dostarczają społeczeństwu informacji na
podstawie których może ono kształtować swoje opinie.
-
mają funkcje: opiniotwórcza, kontrolna, informacyjna, rekreacyjna i edukacyjna,
kulturotwórcza.
[1] Okres
liberalizacji politycznej w komunistycznych Czechach, trwający od stycznia
1968, gdy władzę objął A. Dubczek, zwolennik reform i „socjalizmu z ludzką
twarzą”. Jego polityka liberalizacji spowodowała, że powstawać zaczęły różne
nieformalne nieformalne grupy i stowarzyszenia, takie jak np. Klub 231.
Zapowiadano zwolnienia więźniów politycznych, reform gospodarczych,
zaprzestania cenzury. To co się działo w Czechosłowacji zaniepokoiło przywódców
Związku Radzieckiego. W nocy z 20 na 21 sierpnia
wojska Bułgarii, NRD, Polski,
Węgier i ZSRR, w sile 200 tys. żołnierzy, wkroczyły do Czechosłowacji i reformy
stłumiono. W wyniku tej interwencji zginęło ok. 200 osób, Dubczeka oczywiście
odsunięto od władzy.
Komentarze
Prześlij komentarz